Triumf Manchester City w Pucharze Anglii pokazuje, że drużyna potrafi wygrywać nawet w rozczarowującym sezonie
Jak na punkt kulminacyjny angielskiego kalendarza sportowego, triumf Koszulka Manchester City dla dzieci nad Chelsea w sobotnim finale Pucharu Anglii nie był niczym szczególnie ekscytującym. Mimo imponującej liczby światowej klasy ofensywnych talentów na boisku, drużyny zgromadziły łącznie pięć strzałów na bramkę i oczekiwaną liczbę bramek na poziomie 1,16, a pojedyncza bramka w ostatnich 20 minutach była jedynym powodem do świętowania dla kibiców obecnych na londyńskim stadionie Wembley. To był mało efektowny sposób na zdobycie drugiego trofeum w sezonie przez City, prawie dwa miesiące po pokonaniu Arsenalu na tym samym boisku w finale Pucharu Ligi Angielskiej, ale trudno było nie zauważyć sedna sprawy – dominacja jest cechą definiującą tę drużynę, a rozrywka nie ma tu znaczenia.
Ta wersja City wypada blado w porównaniu z poprzednimi, ale trzeba im przyznać, że nie byli nudną drużyną w słabym meczu. To wyróżnienie przypadło Chelsea, która nie tylko nie osiągała dobrych wyników, ale po drodze prezentowała się fatalnie, podczas gdy nudne mecze, takie jak ten, niestety były w tym sezonie w Anglii raczej cechą charakterystyczną niż wadą. Choć finał Pucharu Anglii był nudny, City było agresorem – lwia część mało imponującej łącznej skuteczności w ataku pochodziła od późniejszych zwycięzców, a The Blues oddali tylko jeden celny strzał. Nie bez powodu byli faworytami tego dnia, kończąc zadanie nawet w niesprzyjających okolicznościach.
Historią sezonu City może być po prostu długa, słaba passa Erlinga Haalanda, reprezentanta Norwegii, który mniej więcej w połowie sezonu zmienił się z oszusta w zwykłego śmiertelnika. Bramki nadal padają, ale raczej sporadycznie niż regularnie, a napastnik czasami znika w tle podczas meczów o wysoką stawkę. Sobota nie była wyjątkiem. W ciągu 90 minut miał zaledwie 12 kontaktów z piłką i oddał jeden strzał, którego prawdopodobieństwo trafienia wyniosło 0,08.
Ostatecznie nie miało to znaczenia, City skorzystało z wielopłaszczyznowego planu rezerwowego. Antonie Semenyo przejął rolę nowego i niezawodnego strzelca City od momentu przybycia w styczniu, zdobywając dziesiątą bramkę od czasu transferu z Bournemouth. Jeśli w meczu brakowało punktów za styl, reprezentant Ghany zrobił, co mógł, aby to zrekompensować, strzelając blisko bramki, co sprawiło, że obrona Chelsea stała się bezużyteczna.
Semenyo niemal w pojedynkę podniósł City na duchu swoimi natychmiastowymi wkładami, dodając głębi atakowi, który stał się jednowymiarowy, gdy spadek formy Haalanda stał się nie do zignorowania. Nie był to pierwszy zimowy zakup dokonany przez City w ostatnich latach – fakt, że Liverpool wyprzedził ich na początku zeszłorocznego wyścigu o tytuł, oznacza, że właściciele drużyny wydali około 600 milionów dolarów na transfery w ciągu ostatnich trzech okienek transferowych, a niektóre plany sprawdziły się lepiej niż inne. Omar Marmoush, który w sobotę dołączył do City rok przed Semenyo, mając nadzieję na podobny sukces, nie zrobił wielkiego wrażenia, zanim został zdjęty z boiska w przerwie, a kolejny nabytek ze stycznia 2025 roku, Nico Gonzalez, również nie wniósł większego wkładu w drużynę.
Pomiędzy Semenyo a środkowym obrońcą Marcem Guehim, który również dołączył w połowie sezonu i rozpoczął mecz w sobotę, odrobina praktyki w desperackich akcjach transferowych przyniosła City duże korzyści. Z ofensywnego punktu widzenia, Semenyo i będący w dobrej formie Haaland – jeśli tylko wróci – powinni ożywić starania City o zdobycie trofeów w przyszłym sezonie, zwłaszcza po dodaniu do tego reprezentacji Francji, Rayana Cherkiego.
Nowi zawodnicy weszli w swój rytm, by przekonać się, jak Strój Manchester City dla dzieci z własnym nadrukiem potrafi pokonywać przeszkody, a Haaland był tego doskonałym przykładem w sobotę. Nie był to wybitny występ napastnika, ale nawet wtedy jednym z jego 12 kontaktów z piłką była idealnie wymierzona asysta przy golu Semenyo. To cecha utalentowanego i doświadczonego zawodnika – po zakończeniu swojego czwartego sezonu w City, Haaland zna rytm i wymagania związane z wygrywaniem, nawet bez bycia gwiazdą wieczoru. Jego sobotni występ na Wembley był idealnym ucieleśnieniem sezonu City.
Podopieczni Pepa Guardioli zdobyli dublet w sezonie, który w zasadzie był pomyślany jako przebudowa. Tymczasem City zdaje się odczuwać niepokój około 10 dni po zaskakującym remisie z Evertonem, który prawdopodobnie sprawi, że nie uda im się zdobyć tytułu. Poprzeczka dla City Guardioli jest zawieszona niezwykle wysoko, nawet jeśli sami sobie na to zapracowali. Zdobyli jednak swoje 16. trofeum w 10. sezonie trenera w klubie, więc trudno nazwać ich całkowitymi porażkami. W życiu dynastycznych drużyn zdarzają się wzloty i upadki, ale nawet to mierne City wciąż podtrzymuje dziedzictwo dominacji, robiąc to dłużej, niż wielu mogłoby się po nich spodziewać – czy po jakimkolwiek innym zespole.
